SINAN BÜYÜYOR

Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers

16 Mart 2011 Çarşamba

GÜNLER, AYLAR HATTA YILLAR GEÇİYOR...







Başlık neymiş diyenlere anlatmak lazım. 3 yıl önceydi. Eşimin abisinin eşi, bir gece sancısı tutunca hastaneye kaldırıldı ve Poyraz diye sarı bir afacan geldi dünyaya. Bende akşam işten sonra apar topar hastaneye gitmiştim ve ufaklık viyak viyak ağlıyordu. Tam olarak 3 sene olmuş bu afacan doğalı. Geçen haftasonu da pastasının mumunu üflemek üzere Serdar abilere gittik. Birde aşağıda resimlerde de göreceğiniz ufak bir aktivite masası hediye ettik. Tabi Poyraz ile Sinan pek oyuncak paylaşımı konusunda iyi olmadığı için curcuna olmadı değil :) Sinan neye elini atsa '' Hişşst o benim '' diyen bir ses oldu :)
Ah Poyraz, büyüdüde, çocuk oldu artık. Nice mutlu yarınlara Sinan'ın kuzeni...
Sonra erkeğim büyüdü ve oto koltuğuna artık oturmak istemez oldu. Neye hitmetse artık babasının yanına oturmak istiyoır. Hatta dün babasının yerine kulllanmak bile istedi, zor zaptettim. :)








Artık aktiviteler yapabiliyor, Sinan'a derdimizi anlatabiliyor ve Sinan'dan dert dinleyebiliyoruz. Ne isterse istesin, sözle olmasa da eli ile her türlü sorununu bize tarif edebiliyor. Bizim gibi oldu artık diyorum. Tam olarak olmasa da çocukluğa adım atıyor sanırım.
Su sıralar logo çalışıyoruz. 2 hafta önce artık oyuncakları ile oynamayı kesip, başka şeyler aradığını gördüğümde anladım oğluşun büyüdüğünü. Artık bir şeyler yaratmak, öğrenmek isteği çok fazla. Babası ile gidip oğluşa lego aldık. Öncelikle seçim yaparken büyük eline tam oturabilecek legoları tercih ettik. Böylelikle öğrenmesi de daha kolay oldu. Bir sonraki aşamamız ise daha küçük ebatlı legolar olacak.
Önce eve gelir gelmez ben açtım lego kutusunu. '' Bak Sinan bu buraya, şu suraya, bu da buraya '' falan ama çocukta tık yok. Sonra yarım saat uğraşmadan sonra, sanırım zamanı değil, diyerek mutfağa gittim. Geldiğimde babası Sİnan'a nasıl öğretti ise legoları çocuk güzel güzel üst üste koyuyor. Şok oldum, demek ki herkes herşeyi yapamıyor. Sanırım ben oğluşun beslenmesi, gülmesi, dolaşmasını sağlamak, babası ise daha çok öğreneceği şeyleri yapmakta iyi olacak :)





Artık hem ben hem de Sİnan için cesaret daha fazlalaştı. Eskiden ben boğazında kalmasından çok korkar, o nedenle de hiçbir şey vermezdim eline. Şimdi daha bir cesaretli oldum, Sinan'da bayılıyor kıtır kıtır abur cubur yemeye. Her gün en az 3 çubuk kraker, 2 susamlı çubuk yiyoruz. Benim de bu durum çok hoşuma gidiyor. Çocukluk bu olsa gerek diyorum :)
Büyü oğlum büyü, ben yaşlansam da sen büyü yavru kuşum...

Hiç yorum yok: