SINAN BÜYÜYOR

Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers

15 Ağustos 2011 Pazartesi

İNSANMISIN SEN BE KARDEŞİM


































Aradan çok uzun zaman geçti. Çünkü ne anlatmaya yüreğim dayandı; ne de midem. Okuyanlar bilir bizi; bakıcımızın ( T. Abla ) eşinin tayin meselesi yüzünden bizi bırakması zorunlu olunca, yine onun çocuk bakıcılığı yapmış bir arkadaşına; hem de yakın arkadaşına teklif götürmüştü. Biz de, o da kabul edince hadi yürüyelim artık demiştim. Öyle kadına güvenmek istemiştim bu sefer ki, annemin gelmesine bile gerek görmemiştim. Yanlız kadına ( F. Abla, abla'da demek istemiyorum gerçi. ) gerçi pekte güvenim olmamış olsa da bunu sadece ilk bakış gibi değerlendirip bu düşüncelerimi geri plana atmıştım. Süreç içerisinde kadın Sinan'ıma alışmaktan çok ev işleri ile uğraşıp, Sinan'ın ihtiyaçlarını T. ablamız karşılar oldu; bunu da bize iletti. En son gün, yani ayrıldığı gün, ben işe gittikten sonra kadın eve 11:00 gibi gelmiş ve T. ablamız ile başlamışlar kavgaya. Neyse ki kamera açıktı ve aklımda kadın ile ilgili hiçbir çekince bırakmadı. Sonra ben toplantıdaydım bütün gün; o nedenle abla benim moralim bozulmasın diye söylememiş. Ama kadın saat 15:00 gibi benim evimin kapısını çarparak, bir daha bu eve gelmem; çocuğunuza kendiniz bakın gibi sözlerde sarfederek, vurmuş kapıyı çıkmış. İkide defolup gitmiş; yoksa ben eve gelip kamera görüntülerindeki sarfedilen sözleri duysaydım; onun herhalde boğazına tekrar o sözleri tekrar tıkardım sanırım.
Neyse, .ilk etapta çok üzülsemde sonra sonra bu pislik kadından kurtulduğuma çok sevindim. Özellikle kamera görüntüleri iyi ki böyle bir olay yaşayarak erkenden ve zarar görmeden kurtulduğumuza çok sevindim açıkcası. Neyse Adana'dan annemler apar topar gelmek zorunda kaldı pazar günü. Bir anda altüst oldu açıkcası hayatımız. İnşallah tekrar toparlayacağız. Şimdi karşı komşumuz, annemiz kadar sevdiğimiz teyzemize oğluşumu, canımı, birtanemi teslim ediyorumm. Allahım şu kreş zamanına sağ salim gelelim başka bir şey istemiyorum.
Neyse bu kötü olayları yaşayınca tatil şart oldu tabi. Hepimizin kafamızı dağıtması, rahatlaması ve uzaklaşması gerekiyordu.
Kalktık Çınarcık'a gittik. Çınarcık tam bir çocuk için bence bir yer. Yani sakin, pek çılgın araba kullanıcılarının olmadığı, kasaba tadında, çocuğun parkta oynarken senin orada bulunan banktan denizi izleyebileceğin bir kasaba ortamı. Bir ev tuttuk ve 1 hafta kaldık ama gerçekten yorucu bir yıl olduğundan dolayı çok iyi gelen bir tatil ortamı oldu benim için; aslında hepimiz için.
Şimdi yavaş yavaş toparlanıyoruz. Bayram programımızı da yaptık; Cunda Adasındayız.


Tatil'den videomuz.

1 yorum:

Poyraz'ın annesi Nihal dedi ki...

Geçmiş olsun diyeyim Allah böyle insanlardan uzak tutsun hepimizi, çalışan anne olmak çok ama çok zor hepimize kolay gelsin.